بان سیران

      عشق

                                    یعنی دوقناری آزاد

                من یک دنیاحرف توویک عالم راز

                                   عشق

             یعنی تو مرامی رانی                                                  

                                                  من بصد حوصله می آیم باز

در این بن بست

که زمان

             مهیج ترین لحظه هارا

                                              به یغما برده ست

تنها

   -درتنهایی محض-

درپژواک این روزنه های کور

                                          می گریم

نقبی به انتهای آن توانم زد؟

بخوان دوباره بخوان تا کبوتران سپید

به آشیانه خونین دوباره برگردند

          همین توی تنها

که عاشقانه ترین نغمه را دوباره بخوان

بخوان بنام گل سرخ وعاشقانه بخوان

کوه شبیه به رخ آدم که در ارتفاعات

رشته کوه بان سیران سلسله جبال

زاگرس واقع در دهستان گورسفید

شهرستان گیلانغرب  استان کرمانشاه

می باشد.

عکس توسط : رحمان فریدونی

شب پشت شیشه های پنجره سر می خورد

             وبازبان سردش

ته مانده های روزرفته را به درون می کشی

همواره دلم هوای دیدار تو داشت

چون لاله دمیدوروبه گلزار تو داشت

گفتم سرخودکجا به دلدار دهم

شبانه شعله می کشد شراره ی جدائیت

کاش دلم چنگ نزد به تار آشنائیت

شب بو مهوش لبت شمع وشم بکشت ورفت

تاچه کند با دل من باز غم جدائیت

آه تو ای چلچله ی پر شده از شهوت کوچ

درقفس خاطر من سخت بود رهائیت

شکوفه ی شکوه دل با همه ی شکوه خود

نشد شکفته بر لبم در غم بیوفائیت

شب پره های شعر من در شب غم مشترکند

واشک پر شرار دل در غم بی صدائیت